Dit gedicht probeert met het gedicht aan de overkant van de straat te praten maar het lukt niet. Ze lijken dezelfde taal te spreken maar verstaan elkaar niet. De afstand lijkt te overbruggen, maar de oversteek te kwetsbaar. Het licht verblindt, het duister net zo. Al zouden ze oversteken, dan nog houdt iets ze tegen. Durven ze elkaar in het midden te treffen?