In minder dan een oogwenk van de Vleesstraat
een foto in gewandeld. Loodgrijs was het die 
vastelaovesdaag in 1959. Och waas ik maar 
beej mooder thoès gebleve, zong Venlo. Honderd 
maal, duizend maal. Dezelfde mantra. Beej mooder.
thoès. Een gezongen navelstreng die nooit is
doorgeknipt.

In streken strelingen en stippen van penselen 
wandelden grootvader en kleinzoon van de
foto het veelluik Unified in. Hand in hand,
een familieband. Zwart-wit is kleur geworden.

Ze keren de stad de rug toe. Lopen over een 
stenig pad dat zich onder elke stap laat voelen, 
deze regels uit.