Onder de Herinneringsboom

Esti kraait van plezier als pappa Onno haar naar
boven zwiert. Naar het naamplaatje van opa in de
Herinneringsboom. Wim Kranen. Zou nu 76 geweest
zijn.

Voor altijd in ons hart. Veur ieuwig parcaholic.

Drie generaties verenigd in een moment van
vrolijkheid. Van weemoed ook. Juist nu, nog
meer met elkaar verbonden. Onno en Esti mét
de onvermoeibare Wim van het water en
de stroom. Maar bovenal van de brandbóm.

Onno heeft zijn taken overgenomen. Liep
in de voorbereiding alleen door het park.
Op zoek naar donkere plekken. Waar nog
licht nodig was. Voelde dat Wim meeliep. Wist
het. Een vaderlijk schouderklopje.

Kump good, Onno.

Zijn eerste Zomerparkfeest? Onno was
twee weken oud. Nooit een editie gemist.
Altijd erbij geweest. Ernaar uitgekeken en
erop teruggekeken.

Een bestendige liefde is het Zomerparkfeest.