Stereo Sunday
het
leven
Waar blijven de dagen, weken?
Weggevlogen. Zoals straks de
zwaluwen. Voorbij is het feest.
Stilgevallen het park. Alleen de bomen
wiegen wild. Trillen na. Koesteren
voorbije klanken in hun kruinen.
Stereo Sunday
Een Venlose Vesuvius overvloeiend
van vrolijkheid, van vitaliteit. Een
lava van levensvreugde. Met elkaar
om elkaar tot elkaar.
Dansend en springend. Eindigend in
armen, in omhelzingen. De zijwaartse
polonaise op onvermoeibare benen.
Een feest dat omhoog schiet als
bloemen uit barsten in beton.
Grijs en grauw wordt kleur. Uitbundig.
Stereo Sunday
Gestut en omgord door vrijwilligers.
Schouder aan schouder. Armen om
schouders. Alle dagen familie. Een
onvoorwaardelijk inzet van de eerste
vrachtauto tot de laatste.
Stereo Sunday
Een Venlose Vesuvius. Hun meesterwerk.